Theatergroep de Kern speelt een verassend actueel kleinkunst-programma over oorlog, vrede en hoop. Gelardeerd met schitterende liederen. Ineke ter Heege (die een zangopleiding volgde bij de beroemde zangpedagoge Bep Ogterop) en Jan-Jaap Jansen, worden daarbij virtuoos op de piano begeleid door afwisselend Ariane Karres en Karin Kuijper. In “Kom vanavond met verhalen” willen zij de kracht en levenslust laten zien, die mensen steeds opnieuw weten te stellen tegenover wat hen wordt aangedaan.
Ineke ter Heege:
In “Kom vanavond met verhalen” vertellen we ook persoonlijke verhalen over onze vaders en moeders in oorlogstijd. Mijn vader zat bij het verzet in Amsterdam. Tien dagen voor de bevrijding werden drie van zijn verzetsvrienden doodgeschoten. Ik zing het liedje “4 mei”, over zijn pijn, die ik als klein meisje voelde bij het samen herdenken op de Dam...”
Jan-Jaap Jansen:
“Mijn vader zat in Rotterdam in het verzet. En mijn moeder vluchtte als meisje tijdens het bombardement met haar zus weg uit haar ouderlijk huis aan de Leuvenhaven. Daarna was het huis weggevaagd en stond er alleen nog de piano”. Ook dit verhaal over het in één keer verdwijnen van al je jeugdherinneringen wordt in een lied verteld.”
Als rode draad spelen we “Het verhaal van Edith, het oorlogsdagboek van een Haags joods meisje.” Een even aangrijpend verhaal als dat van Anne Frank. Edith van Hessen was 13 in 1938 toen ze haar dagboek begon en schrijft enthousiast over het warme, liefdevolle en kunstzinnige gezin waarin ze opgroeit en gelukkig is.
Over haar schilderende, beeldhouwende vader, haar pianospelende en zingende moeder, haar oomi, haar band met haar oudere broers Jules en Guus, de geweldige verjaardagen en feesten bij hen thuis. De grote vriendenkring op school. De enorme creativiteit en levenskunst van het gezin waarin ze opgroeit. Middenin de oorlog schrijft haar vader als ze al is ondergedoken: “Laat nooit de haat bezit van je nemen, want haat is een ziekte die zich steeds sterker in anderen uitzaait” In tegenstelling tot Anna Frank overleeft Edith.. Een jaar na de oorlog, als ze bijna haar hele familie heeft verloren, schrijft ze aan een vriendin: “Zelfs als we denken: onmenselijkheid, dat is nu eenmaal het lot van de wereld, dan zouden we moeten vechten om dat te verbeteren.
Ik raak er steeds meer van overtuigd dat er diep in ons allemaal iets sluimert dat we hadden toen we op deze wereld kwamen, iets warms, iets goeds, iets dat met liefde te maken heeft.”
We vertellen de verhalen ook met tekstfragmenten uit dagboeken van Etty Hillsum, Abel Herzberg en Primo Levi. En met gedichten van Leo Vroman, Remco Campert en Henriëtte Roland Holst.
Verder zingen we het prachtige “Hooglied” van Theodorakis, “Die Judenhure Marie Sanders” een bijtend protestlied tegen de oorlog van Bertolt Brecht. Maar ook het bekende “Ik zou wel eens willen weten” van Jules de Corte.. De pianomuziek vertelt haar eigen verhaal. En ook liedjes als ‘Lili Marleen”, “We’ll meet again”, The white cliffs of Dover” en “Sag mir wo die Blumen sind” vertellen hun verhaal en verbinden zo het ontroerende“ |
